Bezradność czy poczucie sprawczości – a co, jeśli potrafisz więcej, niż myślisz?
Esej·PL·Pomysły
Bezradność czy poczucie sprawczości – a co, jeśli potrafisz więcej, niż myślisz?
Nie musimy potrafić wszystkiego, żeby coś zmienić. Czasem poczucie sprawczości zaczyna się od jednego małego kroku.
Benjamin Trinidad Segura
3 min czytania
Utwórz kartę do udostępnienia
9:16 Relacja4:5 Aktualności1:1 Kwadrat
Tryb zrzutu ekranu
„Nie potrafię tego zrobić.”
„Brakuje mi do tego umiejętności.”
„Nie mam o tym pojęcia.”
Jak często takie myśli powstrzymują nas przed tym, by w ogóle zacząć?
Zrozumiałam jedną rzecz:
Nie muszę wiedzieć wszystkiego. Nie muszę umieć wszystkiego. Nie muszę też od razu znać rozwiązania każdego wyzwania.
Ale mogę zdecydować, że spróbuję.
W małych i dużych sprawach.
Bo z małych kroków mogą wyniknąć wielkie zmiany. Czasem jeden drobny czyn może mieć wpływ, którego skali w danej chwili nie jesteśmy jeszcze w stanie dostrzec.
Dotyczy to zarówno życia prywatnego, jak i zawodowego.
Sama nie wiem niesamowicie wielu rzeczy.
Nie mam właściwej odpowiedzi na każdy problem ani niezbędnych umiejętności do każdego zadania, a już na pewno nie mam gotowego planu na każdy cel.
Mam ambicję. Mam zapał. Mam głód działania.
A kiedy coś naprawdę mnie interesuje, kiedy podejmę decyzję i jestem jej pewna, zrobię wszystko, by znaleźć sposób.
Może nie dziś. Może nie jutro. Może poniosę porażkę, popełnię błędy, będę kluczyć albo będę musiała wielokrotnie zmieniać swoje podejście.
Ale będę się uczyć. Będę się rozwijać. I krok po kroku będę zbliżać się do celu.
Bo wierzę, że potrafię znaleźć rozwiązania – nawet jeśli dziś jeszcze ich nie znam.
I właśnie na tym polega dla mnie poczucie sprawczości.
Oczywiście są ludzie, którzy znacznie wyprzedzają mnie pod względem wiedzy fachowej.
Ludzie z większym doświadczeniem, większą wiedzą i umiejętnościami, które dopiero muszę rozwinąć.
Ale co po całym tym potencjale, jeśli brakuje woli, by go wykorzystać?
Jeśli brakuje ciekawości, by iść dalej?
Jeśli już dawno przestaliśmy stawiać sobie wyzwania?
Wiedzę można zdobyć. Umiejętności można rozwijać. Doświadczenie można gromadzić.
Ale żadne z tych rzeczy samo w sobie nie daje nam napędu, by naprawdę chcieć coś zmienić.
Nie chcę przez to powiedzieć, że sama motywacja wystarczy ani że wszyscy mają takie same warunki.
Czasem okoliczności są trudne. Czasem brakuje zasobów, wsparcia lub możliwości.
Czasem czujemy się bezradni.
Ale bezradność w danej chwili nie oznacza, że na zawsze jesteśmy bezsilni.
Może dziś nie jesteśmy w stanie zmienić całej sytuacji.
Ale może możemy zmienić jej niewielką część.
Podjąć decyzję. Zadać pytanie. Nauczyć się czegoś nowego. Poprosić o pomoc. Odważyć się spróbować po raz pierwszy.
A jutro może zrobić kolejny krok.
Często nie doceniamy tego, co może wyniknąć z wielu małych kroków.
Nie każdy krok zmienia świat.
Ale każdy krok może coś zmienić w naszym własnym świecie.
A czasem właśnie tyle wystarczy, by wprawić w ruch coś większego.
Może na początek wystarczy uwierzyć, że warto spróbować.
Bo dla mnie pytanie nie zawsze brzmi:
„Czy potrafię to zrobić?”
Lecz znacznie częściej:
„Co mogę zrobić, żeby kiedyś potrafić?”
Dyskusja
Rozwiń tę myśl.
Różnica zdań jest mile widziana. Brak szacunku — nie.
Komentarze są chwilowo niedostępne.
Artykuł pozostaje dostępny, gdy usługa dyskusji wraca do działania.