Çaresizlik mi, öz yeterlik mi – ya düşündüğünden fazlasını yapabiliyorsan?
Deneme·TR·Fikirler
Çaresizlik mi, öz yeterlik mi – ya düşündüğünden fazlasını yapabiliyorsan?
Bir etki yaratmak için her şeyi yapabilmemiz gerekmez. Bazen öz yeterlik tek bir küçük adımla başlar.
Benjamin Trinidad Segura
2 dk okuma
Paylaşım kartı oluştur
9:16 Hikâye4:5 Akış1:1 Kare
Ekran görüntüsü modu
“Bunu yapamam.”
“Bunun için gerekli becerilere sahip değilim.”
“Bu konuda hiçbir şey bilmiyorum.”
Bu düşünceler bizi harekete geçmekten ne kadar sık alıkoyuyor?
Oysa kendim için bir şeyi anladım:
Her şeyi bilmek zorunda değilim. Her şeyi yapabilmek zorunda değilim. Her zorluk için hemen bir çözüm bulmak zorunda da değilim.
Ama bir şey denemeye karar verebilirim.
Küçük ya da büyük.
Çünkü küçük adımlar büyük değişimlere yol açabilir. Bazen tek bir küçük eylem, etkisinin boyutunu o sırada henüz fark etmediğimiz bir sonuç doğurabilir.
Bu, özel hayatımız için olduğu kadar iş hayatımız için de geçerli.
Ben bile bilmediğim inanılmaz çok şey olduğunun farkındayım.
Her sorun için uygun cevaba, her görev için gerekli becerilere ve her hedef için hazır bir plana sahip değilim.
Ama hırsım var. Azmim var. İsteğim var.
Bir şey beni gerçekten ilgilendiriyorsa, bir şeye karar verip arkasında duruyorsam, bir yol bulmak için elimden gelen her şeyi yaparım.
Belki bugün değil. Belki yarın da değil. Başarısız olabilir, hata yapabilir, dolambaçlı yollara sapabilir ya da yaklaşımımı defalarca değiştirmek zorunda kalabilirim.
Ama öğreneceğim. Kendimi geliştireceğim. Ve hedefime adım adım yaklaşacağım.
Çünkü bugün henüz bilmesem bile çözüm bulma becerime inanıyorum.
Benim için öz yeterlik tam da burada yatıyor.
Elbette mesleki açıdan benden çok ileride olan insanlar var.
Daha fazla deneyimi, bilgisi ve benim henüz geliştirmem gereken becerileri olan insanlar.
Peki, kullanma isteği yoksa bütün bu potansiyel ne işe yarar?
İlerlemeye devam etme merakı yoksa?
İnsan kendine meydan okumayı çoktan bıraktıysa?
Bilgi edinilebilir. Beceriler geliştirilebilir. Deneyim kazanılabilir.
Ama gerçekten bir şeyleri değiştirme isteği, bunların hiçbirinin otomatik olarak beraberinde getirdiği bir şey değildir.
Bununla yalnızca motivasyonun tek başına yeterli olduğunu ya da herkesin aynı koşullara sahip olduğunu iddia etmek istemiyorum.
Bazen koşullar zordur. Bazen kaynak, destek ya da imkân yoktur.
Bazen kendimizi çaresiz hissederiz.
Ama bir an için çaresiz hissetmek, sonsuza dek güçsüz olduğumuz anlamına gelmez.
Belki bugün tüm durumu değiştiremeyiz.
Ama belki küçük bir kısmını değiştirebiliriz.
Bir karar vermek. Bir soru sormak. Yeni bir şey öğrenmek. Yardım istemek. İlk denemeyi yapmak.
Ve belki yarın bir sonrakini.
Birçok küçük adımın neler doğurabileceğini çoğu zaman küçümsüyoruz.
Her adım dünyayı değiştirmez.
Ama her adım kendi dünyamızda bir şeyi değiştirebilir.
Bazen daha büyük bir şeyi harekete geçirmek için tam da bu yeterlidir.
Belki de önce, denemeye değer olduğuna inanmamız yeterlidir.
Çünkü benim için soru her zaman şu değil:
“Bunu yapabilir miyim?”
Daha sık sorduğum soru şu:
“Bir gün yapabilir hale gelmek için ne yapabilirim?”
Tartışma
Düşünceyi sürdür.
Fikir ayrılığına yer var. Saygısızlığa yok.
Yorumlar geçici olarak kullanılamıyor.
Tartışma hizmeti yeniden çalışana kadar yazı erişilebilir kalacak.